en

شنوایی سنجی


سنجش شنوایی: Audiometery

گوش انسان با شنوایی طبیعی، قادر به کشف طیف وسیعی از صداها از فرکانس های 20 تا 20000 هرتز است.اما تست شنوایی در فرکانس های بین 250 تا 8000 هرتز که مربوط به صداهای گفتاری هستند ارزیابی می شود. کارشناس شنوایی با استفاده از دستگاهی به نام ادیومتر در یک اتاقک ساکت، شنوایی شما را تست می کند. هر گوش به طور جداگانه تست می شود. نتایج حاصله از این تست، با تست حاصل از گوش طبیعی مقایسه می شود.کارشناس شنوایی نتایج بدست آمده از تست را به صورت ادیوگرام ثبت کرده و برای شما تفسیر می کند. ادیوگرام یا نوار گوش، یک راه استاندارد برای نمایش گرافیکی میزان شنوایی فرد محسوب می شود.

یکی از قدیمترین ، ساده ترین ودر عین حال قابل اعتمادترین تست های ادیولوژیک ، ادیومتری اصوات خالص یا PTA است. ادیومتری توسط ابزاری به نام ادیومتر یا شنوایی سنج انجام می شود .ادیومتری وسیله ی سنجش کمی و کیفی سیستم شنوایی است که بوسیله آن می توان مجموع آزمایشات مربوط به سیستم شنوایی را انجام داد. کار این وسیله ایجاد سیگنال های صوتی با فرکانس های خالص و با شدت های متفاوت است که می توان با کمک آن آستانه ی شنوایی هر فرد را در فرکانس بدست آورد.

آستانه ی شنوایی عبارتست از کمترین مقدار انرژی صوتی است که بتواند باعث ایجاد احساس شنوایی شود. آزمایش ادیومتری اصوات خالص شامل دو دسته زیر است.

الف: آزمایش انتقال راه هوایی

ب: آزمایش انتقال استخوانی

با ترکیب این دو رشته آزمایش می توان برآورد تقریبا کاملی از وضعیت شنوایی بیمار بدست آورد.

آزمایش انتقال راه هوایی(A.C)

در این آزمایش تن های خالص از طریق هدفونی که برروی گوش های بیمار قرارداده می شود، به بیمار ارائه می شود وآستانه های شنوایی در هر فرکانس و برای هر گوش بطور جداگانه بدست می آید.

فرکانس هایی که مورد ارزیابی قرار می گیرند عبارتنداز:

۲۵۰و۵۰۰و۱۰۰۰و۲۰۰۰و۴۰۰۰و۸۰۰۰ هرتز

آستانه های بدست آمده در این آزمایش نشان دهنده ی حساسیت گوش داخلی و عصب شنوایی و وضعیت کانال گوش خارجی و گوش میانی است.

آزمایش انتقال را استخوانی (BC)

 در این آزمایش تن های خالص از طریق یک نقش کننده ی استخوانی که برروی زائدی ماستوئید استخوان گیجگاهی بوسیله ی یک هدبند با فشار مناسب قرارداده می شود که به بیمار ارائه می گردد.

فرکانسی هایی که در این آزمایش ارزیابی می شوند عبارتنداز:

۲۵۰و۵۰۰و۱۰۰۰و۲۰۰۰و۴۰۰۰ هرتز

در این آزمایش تا حدود زیادی فقط حساسیت گوش داخلی همراه با اعصاب شنوایی مورد بررسی قرار می گیرد.


تیمپانومتری: Tympanometery

این تست کمک می کند تا دریابیم گوش میانی و پرده گوش تا چه اندازه به خوبی کار می کنند. مقداری هوا به داخل گوش فرستاده می شود، این هوا به پرده گوش فشار وارد می آورد، سپس میزان پاسخ گوش به این فشار ثبت می شود. اگر برای مثال، پرده گوش حرکت نکند این می تواند نشان دهنده آن باشد که پشت پرده یعنی در گوش میانی، مایع تجمع یافته که خود نشانه اوتیت یا عفونت گوش میانی است.


تستهای فیزیولوژیکی و الکتروفیزیولوژیکی:

-ABR :
Auditory Brain stem Response یا تست شنوایی پاسخ ساقه مغز. در واقع در این تست با استفاده از دستگاه مخصوصی پاسخ های الکتروفیزیولوژیک ساقه مغز به تون های ارسالی به گوش، ارزیابی و ثبت می شود. این تست از ارزش تشخیصی بالایی برای تمام سنین برخوردار بوده و همچنین برای نوزادان و کودکانی که همکاری لازم در تست معمولی را ندارند بسیار مورد استفاده قرار می گیرد.
-ASSR :
Auditory Steady-State Response یا تست پاسخ های پایدار شنوایی. این آزمون یکی از آزمایش های الکتروفیزیولوژیک شنوایی می باشد که قادر است بدون نیاز به همکاری بیمار آستانه های شنوایی او را تعیین کند. از آنجا که تعیین آستانه های شنوایی توسط این آزمون نیازی به توجیه فرد آزمایش شونده و پاسخ های آگاهانه وی ندارد ابزار خوبی برای ارزیابی شنوایی کودکان، سالمندان و به طور کلی افراد سخت آزمون به حساب می آید.
-OAE :
Oto-Acoustic Emission یا گسیل های صوتی گوش.این تست نشانگر عملکرد حلزون گوش خواهد بود. با یک بلندگوی کوچک، صداها به درون گوش فرستاده می شود. یک میکروفون پاسخ حلزون به این صداها را ثبت می کند. به این ترتیب اطلاعات با ارزشی از نحوه عملکرد سلول های مویی در حلزون به دست می آید.


غربالگری شنوایی :
این تست در هر سنی می تواند انجام شود. این تست تنها نشان می دهد که شنوایی فرد طبیعی است یا نه. اگر فردی در تست غربالگری رد شود بایستی برای ارزیابی دقیق تر ارجاع شود. در سال های اخیر به اهمیت غربالگری شنوایی برای نوزادان پی برده شده است  و در بسیاری از کشور ها تست شنوایی هنگام تولد اجباری است، چرا که هر چه کم شنوایی زودتر تشخیص داده شود، حمایت از کودک هم زودتر شروع خواهد شد.